Chase Bovigny (Ardennen omgeving Vielsalm)

20-05-2011

Roland Nicolai

Patrick Defesche

In de ochtend stond er een minimale situatie op de kaarten. Richting het zuiden werden de waardes alsmaar beter. Later in de middag ontstonden de eerste celletjes boven het grensgebied van Frankrijk en België. Patrick hield eerder de radarbeelden al in de gaten en later zag ook Roland het celletje boven het zuiden van België snel activeren. Roland was die dag eerder terug van zijn werk. Er werd meteen contact met elkaar opgenomen, om richting het zuiden te rijden.

Eens Roland opgehaald, zijn we nog even gaan tanken bij een nabijgelegen tankstation. Hierna zijn we vliegensvlug richting het zuiden gereden. Al snel kwamen we in Luik in de file terecht. Het was spitsuur in hartje Luik. Roland en Patrick begonnen zich langzamerhand te ergeren aan de file. Al snel stonden we een kwartier stil, we begonnen ons zorgen te maken of we de cell nog konden onderscheppen. De cel in België trok met redelijke snelheid naar het oosten.

Eenmaal Luik uitgereden werd het gaspedaal diep ingetrapt. We vlogen richting het zuiden via de autoweg richting Bastogne/Luxemburg. Al snel kwam de ijskap van onze cel in beeld.

De cel zag er nog steeds goed uit op de radarbeelden. Al snel kwam er meer structuur in de lucht. Roland en Patrick raakten lichtelijk enthousiast. Met een redelijke vaart reden we de heuvel op bij de Baraque de Fraiture, hier zagen we verdachte structuren. Hier namen we afslag 50 richting het oosten naar Vielsalm.

Al rijdend richting het oosten hingen er verdachte structuren achter ons. Roland probeerde een aantal foto’s te maken via de rechterbuitenspiegel.

In de buurt van Hébronval namen we de eerste stop om een paar beelden van de cell te nemen. De inflow van onze cell was goed te zien. Fractus werd aangezogen. De bliksemfrequentie lag hoog met elke seconde een flits, het betrof alleen hoogteonweer. Het donderde continue. Tevens zaten we aan de zijkant van de cell.

De cell  passeerde ons ten zuiden, we besloten weer een stuk verder te rijden. We reden richting Beho. Onderweg zagen we in de verte het neerslaggordijn verschijnen. Bomen verdwenen in een witte waas. Niet lang daarna kwamen ook wij in de neerslag terecht. Eerste waren het nog dikke regendruppels, maar er volgde een harte tik op de voorruit van de auto. Een hagelsteen spatte uiteen op de voorruit. Enkele seconden later kwamen de hagelstenen massaal naar beneden gevallen. We zagen een autogarage dichterbij komen en zijn meteen langs de kant gaan staan. Tevergeefs probeerden we de garage binnen te rijden via een openstaande poort. Helaas was dit niet mogelijk. De hagelstenen werden steeds groter, er zaten stenen tussen rondom de 2 á 3 cm. We besloten om hier maar te blijven staan, een betere optie was er niet. Er werd volop aan beeldmateriaal gemaakt.

De hagel hield enkele minuten aan. Al snel verschenen opklaringen en voelde het meteen weer broeierig aan. Na het nemen van nog enkele foto’s zijn we de auto weer ingestapt, om de cell aan de achterzijde te volgen. De cell trok verder naar het oosten richting Duitsland.

Onderweg ter hoogte van Saint-Vith zagen we nog een mooi hagelscherm verlicht worden door de zon.

We zijn de cell nog een tijd achterna bleven rijden. Vanwege de niet ideale wegennet richting het oosten, hebben we besloten om er na een tijd mee te stoppen. We hadden immers nog van één van onze trouwe leden uit ons team een bruiloft. Hier zijn we dan ook met een goed gevoel naartoe gegaan.