Vandaag op de verjaardag van Erwin, was er de verwachting op onweer van betekenis.
Overdag werd ons geduld zwaar op de proef gesteld.
In de Ardennen ontstonden enkele pittige buien met zelfs een supercell.
Na een hopeloze middag ontstond er rond half negen een bui bij Roermond. Na enkele radarbeelden bekeken te hebben waren wij er van overtuigd dat er gechased zou worden. Wat volgde waren een mooie avond en een lange nacht.

Na een level 1 op maandag, waren de verwachtingen van Estofex vandaag minder hoog gespannen. Het bleef bij een 15% lijntje.



Overdag werd het net geen zomerse dag in het oosten, maar het voelde met een een relatief hoge luchtvochtigheid toch behoorlijk warm en drukkend aan. In de ochtend kwamen er vanuit het zuidwesten wat uitdovende buien aan, welke hier voor wat bewolking zorgden. Echter, deze bewolking brak en de zon kwam er uiteindelijk goed doorheen wat de temperatuur deed oplopen. Lange tijd was de vraag of er buien gingen ontstaan. Boven Noord-Frankrijk begon het ondertussen behoorlijk te ''ploppen'', en alle ogen waren dan ook op die omgeving gericht, waar de buien getriggerd werden op de convergentielijn. Ondertussen liepen de frustraties op omdat het een ver van ons bed show leek te worden. De enige hoop was dan nog een trog die vanaf het zuidwesten onze kant op zou moeten komen.



Na de melding van wat interessante cellen in noord Frankrijk en de Ardennen was de maat vol. Elk voorwerp en/of persoon was dan ook schuldige aan het feit dat wij daar niet stonden. Na een retourtje snackbar en het nodige geduld, toch maar weer onze ogen op de radar gericht.



Bij Roermond was een buitje ontstaan, welke onze hoop weer deed leven. Niet lang werd er getwijfeld, en snel waren we dan ook op pad. Onze eerste ingeving was Xanten, waar we niet veel later dan ook al waren.
Inmiddels was de schemering ingevallen en was het zoeken naar het eerste weerlicht. De bui leek onderlangs te trekken, en we besloten dan ook nog wat zuidoostelijker te rijden richting de stad Rheinberg. Daar raakten we verdwaald, en was de nood dan ook hoog. Zowel omdat er weerlicht zichtbaar was, en omdat onze coureur van alle spanningen een behoefte moest doen. Na een hectisch kwartiertje geraken we dan toch met geluk en puur op gevoel buiten deze stad. Aan de rand van een industrieterrein en tevens het Ruhrgebiet (met uiteraard veel lichtvervuiling als bijkomstigheid) zagen we dan toch wat feller weerlicht richting het zuiden.
Het gerommel werd hoorbaar maar het betrof veel hoogte-onweer. Op een enkele CG na was er weinig te zien. Ondertussen viel ons oog op weerlicht in het WNW. Dit moest wel boven Nederlands grondgebied hangen, en de frustratie werd als maar groter. Onze bui stierf uit, en richting onze woonomgeving trok een actief onweer. Snel het zooitje ingepakt en plankgas richting Nederland gereden. Bij Uedem raakten wij plots onder een bui.
Na weer een hectisch kwartiertje (We zochten een geopend tankstation en een droge plek met uitzicht) raakten we net buiten Uedem op een weg met uitzicht richting de wegtrekkende bui.





We besloten de buien na nog een korte zoektocht Uedem te laten voor wat het was, en richting Rees te rijden. Hier hebben we weer even op een ''veilige'' plek de auto in de berm gedumpt. We hadden mooi zicht op de wegtrekkende buien welke soms ook mooi oplichtten.






Uiteindelijk zijn we weer richting het noorden gereden, waar we vlak buiten Anholt de auto weer aan de kant hebben gezet. In de inmiddels doodse stilte (Op wat kikkers, een pauw, een paard, uilen een kat en een sproeier na) was het weer tijd om foto's te maken van het wegtrekkende onweer.













Na geruime tijd deze prachtige buien te hebben aanschouwd werd het tijd om terug huiswaarts te keren. Daar konden we ons voorzien van een update en het nodige vocht. Na een ogenblik de radar te hebben bekeken, bleek dat we weer op pad konden. We besloten richting Beek(Montferland) te rijden, waar een prachtig is op het zuidwesten, de richting waar de buien vandaan kwamen. Vanuit Loerbeek reden we de heuvel op en viel ons een stilstaande auto op. We besloten uit nieuwsgierigheid eens te gaan kijken of dit ook chasers zouden zijn. Op het laatste moment bedachten we ons, en reden we terug naar het hoogste punt. Ook de bestuurder reed bij de komst van ons weer weg. Na een korte check op het uitzichtspunt bleek dat de meeste activiteit achter de bossen van het Montferland zat. Voor ons de reden om naar de oostkant te rijden, om zodoende uitzicht te hebben en een droog pak te houden. We hebben na wat zoekwerk onze auto in Vethuizen langs de weg gezet. Met mooi zicht op het Montferland en Zeddam was het afwachten. In eerste instantie bleef het beperkt tot wat weerlicht, wat activerend op ons af kwam. Ook viel ons op dat er aan de zuidkant meer activiteit kwam, wat ons hoop gaf dat we toch wel een mooie show gingen zien.









De wind nam sterk toe en het werd dan ook behoorlijk fris. Uiteindelijk begon het toch te druppen, waarop werd besloten om naar Etten te rijden. Hier staat toevallig een tankstation met mooi uitzicht richting WZW. In de nacht gesloten en overdekt, ideaal dus. Snel werden de statieven weer opgezet en de camera's ingesteld. De noordkant van het buienlijntje leek wat in activiteit af te nemen, maar produceerde eerst toch nog wat fraaie ontladingen. Ondertussen had Bart zijn focus al verlegd naar het zuidwesten, waar de activiteit nog altijd toenam. Ondertussen speelde Erwin nog op safe door op 17mm te fotograferen richting het westen om zo elke mogelijke ontlading uit de deactiverende voorkant op de plaat te krijgen. Met geluk leverde dat onderstaande platen op. Met de laatste krachten wist deze bui nog wat fraaie ontladingen uit de wolk te slingeren.






We merkten snel op dat het actieve gedeelte van de bui meer zuid zat, maar ook redelijk snel dichtbij kwam. Prachtige CG's knalden naar de grond, en flinke dreunen waren hoordbaar.












Stitch van 3 foto's


Na nog wat foto's richting het zuidwesten gemaakt te hebben, zijn we vertrokken richting het noorden gereden om beter uitzicht te hebben op de kern richting het zuiden. Tussen Doetinchem en Etten sloegen we linksaf een zijweg in. Hier kwamen we midden in de nacht weer een auto tegen met jongelui. Niet echt gebruikelijk natuurlijk rond 4 uur. Achteraf bleken dit dezelfde personen te zijn die in Beek op de parkeerplaats stonden. Het betrof Marcel Horstik uit Dinxperlo. Wel een bekende bij ons. Wij hadden echter wat anders aan ons hoofd, en dat was zo mooi mogelijke platen te maken van het actieve CG onweer ten zuid van ons.











De kern trok na een tijdje uiteraard bij ons vandaan, wat het weer noodzakelijk maakte om erachter aan te rijden. Ondertussen was het al tegen vieren. We besloten nog één maal de auto langs de kant te zetten. Ditmaal net buiten Terborg, aan de weg richting Varsseveld





Na nog enkele ontladingen gevangen te hebben was het toch echt tijd om richting huis te keren.
Na een lange maar vooral prachtige rit was de chase rond half 5 beeïndigt. Via onderstaande link nog een overzicht van de gereden route en fotolocaties.

http://maps.google.nl/maps/ms?ie=UTF8&t=h&hl=nl&msa=0&msid=210008389351746198825.0004a317ba6d137901f53&z=10

Wat ons betreft: Op naar de volgende.

Bart Harmsen/Erwin Klein