Stormchase 27 Juli 2011

Het heeft een poosje geduurd, en ik was al bijna vergeten hoe het oude vertrouwde geluid van onweer klonk, maar dat mochten we dinsdag weer meemaken. Er was eindelijk weer sprake van buien, mogelijk met onweer. In de middag ontstonden deze buien verspreid langs de oostgrens van Nederland, en in de avond kwam er vanuit het oosten een buienlijn onze kant op. Hoog tijd dus om dat van dichterbij te gaan bekijken.

Dinsdag 27 juli, er stonden er buien op het programma. Niets bijzonders, want buien komen wel vaker voor. Toch alle accu's maar opgeladen met de hoop wat moois te gaan zien. In de ochtend hing er nog wat bewolking maar het zonnetje kwam er al snel door en het was ook direct vrij zwoel. Aan de melkwitte lucht en de wat heiige atmosfeer was ook wel te merken dat het vrij vochtig was. Al rond half 1 in de middag waren er zo'n 200km over de Duitse grens buien ontstaan, maar het ging nog erg lang duren mochten deze hier onweer gaan produceren. De buien hingen nagenoeg stil, wat plaatselijk voor veel water kon zorgen. Pas om half 4 smiddags ontstonden er wat kleine felle buitjes in het oosten en noordoosten van het land. Deze ontwikkelden vrij snel en al gauw zat er onweer op. Voor hier leek de pret nog altijd uit te blijven, al schoof er een kleine buienlijn met af en toe felle buitjes net ten noord langs.



Het leek echter nog een eeuwigheid te duren voordat we te Zelhem buien konden verwachten. Als er nog buien kwamen uiteraard. Over de grens zat echter nog genoeg pruttel die nog wat leuks kon opleveren, en pas rond 20:30 leek het interessant te worden. De lucht werd snel donkerder in het oosten, en er waren zeer vaag contouren zichtbaar van een beginnende shelfcloud. Het was haast nog geen shelf te noemen.



Ik had al snel het idee dat de kern van dit toch wel leuke buitje ten zuiden van me langs trok. Terwijl ik op zolder hing viel mij op dat vaders met autosleutels in de tuin liep. Gezien er aan mijn auto nog wat gedaan moest worden voor deze rijklaar was en daar nu geen tijd meer voor was, heb ik vaders met pepermuntjes om weten te kopen om ''even buiten het dorp'' te gaan staan. Zo gezegd zo gedaan. Al snel stond ik met goed zicht richting de bui nét buiten Zelhem te kijken naar een nog altijd vage shelfcloud.

 

Het werd me duidelijk dat het niet bij ''even buiten het dorp'' zou blijven. Niet veel later stonden we al op een of ander erf in Keijenborg, waar ik nogmaals een blik wierp op het wolkje.



Waar vaders blij was met de vele oude boerderijen met een mooie ligging langs de route,  wist ik hem nog blijer te maken door met het idee te komen richting Toldijk te rijden. Ondertussen begon de zon toch al aardig te zakken, en kleurde de lucht behoorlijk oranje. Dit gaf een prachtige sfeer met aan de andere kant de opkomende onweersbui met daaronder felblauwe bliksems. Ergens bij het gehucht Achter-Drempt de auto maar snel even langs de kant gedumpt. 







''Heb je genoeg gezien?'' Nee, uiteraard niet. Op naar Voor-Drempt, iets verderop gelegen. Ik wou nog even deze slappe shelf over laten trekken om vervolgens richting huis te vertrekken. Onderstaande plaatjs zijn gemaakt tussen Achter en Voor-Drempt.









Uiteindelijk via Doetinchem (Ja ik had het vermoeden dat het daar wel los was gegaan maar dat viel zwaar tegen) weer richting Zelhem gereden, waar ik 2mm aantrof in de regenmeter. Al met al een leuk ritje, die slechts 2 pepermuntjes heeft gekost.